Frá dauða SInfjötla
Of Sinfjotli's Death
Old Norse Poetry: Heroic Lays
Metadata:
Book: De gamle Eddadigte
Editor: Finnur Jónsson
Year: 1932
Publisher: G. E. C. Gads Forlag
Original pages: 222-223
Digital edition & proofreading: Eiður Eyþórsson
Finnur Jónsson’s Old Norse text has been preserved as closely as possible to its original published form. In his edition, Frá dauða Sinfjǫtla is presented together with Grípisspǫ (“The Prophecy of Gripir”). Here, it is presented as a standalone work.
Finnur Jónsson’s Danish commentary has not been reproduced. These editorial decisions affect the selection and arrangement of the material, not the wording of the Old Norse text.
Frá dauða Sinfjǫtla.
Sigmundr Vǫlsungsson var konungr á Frakklandi. Sinfjǫtli var elztr hans sona, annarr Helgi, þriði Hámundr. Borghildr kona Sigmundar átti bróður, er hét . . . . . En Sinfjǫtli, stjúpson hennar, ok . . . . . báðu einnar konu báðir, ok fyrir þá sǫk drap Sinfjǫtli hann. En er hann kom heim, þá bað Borghildr hann fara á brott, en Sigmundr bauð henni fébœtr, ok þat varð hon at þiggja. En at erfinu bar Borghildr ǫl. Hon tók eitr mikit, horn fult, ok bar Sinfjǫtla. En er hann sá í hornit, skilði hann, at eitr var í, ok mælti til Sigmundar: “gjǫróttr er drykkrinn ái”. Sigmundr tók hornit ok drakk af. Svá er sagt at Sigmundr var harðgǫrr, at hvárki mátti hánum eitr granda útan né innan, en allir synir hans stóðusk eitr á hǫrund útan. Borghildr bar annat horn Sinfjǫtla ok bað drekka, ok fór alt sem fyrr. Ok enn et þriðja sinn bar hon hánum hornit ok þó ámælisorð með, ef hann drykki eigi af. Hann mælti enn sem fyrr við Sigmund. Hann sagði: “láttu grǫn sía þá, sonr”. Sinfjǫtli drakk ok varð þegar dauðr. Sigmundr bar hann langar leiðir í fangi sér ok kom at firði einum mjóvum ok lǫngum, ok var þar skip eitt lítit ok maðr einn á. Hann bauð Sigmundi far of fjǫrðinn. En er Sigmundr bar líkit út á skipit, þá var bátrinn hlaðinn. Karlinn mælti, at Sigmundr skyldi fara fyrir innan fjǫrðinn. Karl hratt út skipinu ok hvarf þegar. Sigmundr konungr dvalðisk lengi í Danmǫrk í ríki Borghildar, síðan er hann fekk hennar. Fór Sigmundr þá suðr í Frakkland til þess ríkis, er hann átti þar. Þá fekk hann Hjǫrdísar, dóttur Eylima konungs. Þeira son var Sigurðr. Sigmundr konungr fell í orrostu fyrir Hundingssonum, en Hjǫrdís giptisk þá Álfi, syni Hjálpreks konungs. Óx Sigurðr þar upp í barnœsku. Sigmundr ok allir synir hans váru langt um fram alla menn aðra um afl ok vǫxt ok hug ok alla atgørvi. Sigurðr var þó allra framastr, ok hann kalla allir menn í fornfrœðum um alla menn fram ok gǫfgastan herkonunga.
Keep Exploring
OLD NORSE POETRY
Explore other poems from the Poetic Edda and the wider Old Norse corpus.